اخراجي‌ها.... - بيابان گرد

با ديدن فيلم اخراجي‏ها
تازه فهميدن کجاي کارم، واي برمن، واي بر من..................
چند نفر، بخاطر من کلاغ پر رفتن يا بهتر بگم سينه خيز رفتن و برنگشتن.
چند نفر، بخاطر حجاب من،‏ براي سياهي چادر من،‏ خاک سرزمين عشق رو با خون پاکشون سرخ کردن.
چند نفر، ................
چند نفر، سينه‏ سپر کردن تا ما ناموسهاي مملکت که الان کلي ادعا داريم، در امان باشيم.
ديگه جايي براي دست و پا نمونده، همينقدر بگم قد ستاره‏ها........
چند تا پيشوني،‏ خاکي شد تا..........
چند تا سربند يازهرا، رو زمين افتاد تا من بفهم...........
چند تا دل، تو خاک تپيد تا من آدم بشم.............چند تا.

  آخ، خداجون سوختم،‏ از شدت شرم ............
به صاحباي اين دلاي خاکي چي بگم.

بگم نشد، هرکاري کردم نشد، آدم نشدم. خدا شرمنده‏ام نکن.
خدا فقط خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا

وقتي اين شعر و مي‏خوندن ديگه گريه امونم نداد، ياور تخريب چيه من با من و همراه مني.............

به عشق تو اومدم به ميداني که پر از مين گناه است،‏ پس مرا درياب که محتاج نگاهم.

يا صاحب الزمان رو سياهم به فريادم برس.

کمکم کن بتونم دِينمو به اونا ادا کنم.با حفظ چادرم و ارزشهاي کشورم.آمين.
دست به زانو مي‏زنيم و يا علي گويان راهشان را ادامه مي‏دهيم. انشاءالله.

در کوي نيکنامان ما را گذر ندادن
گر تو نمي‏پسندي تغيير ده قضا را

پ.ن: هم فيلم مي‏ديدم،‏ هم مي‏نوشتم.
پ.ن: شهدا زنده‏اند
پ.ن: چي شد نوشتم،‏ بماند، همينقدر که آروم شدم بسه.

پناه مي‏برم به آفريدگار فلق