مهموني - بيابان گرد

بسم الله الرحمن الرحيم

ديده بر ره دوختم تا بلکه بينم روي تو

ريسمان دل زنم بر طَرة گيسوي تو

جز فرج هرگز نکردم من دعائي روز و شب

قبله‌گاهم بود مولي جان کمان ابروي تو

درعمل ديدم ميسر نيست ديدار رخت

خاک گشتم تا بگردم بلکه خاک کوي تو

ساعت که شد 9:30 دقيقه،

عالي بود، اين دومين نمازيه که........

بعد نوبت به توسل رسيد ديگه وقتي به اين قسمت دعا رسيدم گفتم چه پاک شده باشي، چه نشده باشي پرده کنار ميره

هر چند داخله خيمه راهم ندن ولي خب هواي بيرونم برا خودش يه حالي داره ديگه......

يه جورايي دلم ميخواست زمان متوقف بشه..... و فقط من باشم و اون و خلوت دل....

اما نميشه .................. مي‌دونيد فهميدم که هرجا که اراده کني ميتوني آقا رو ببيني، فقط يه دل سوخته و يه... . مهم نيست که گناه کاري يا نه، (اين قسمت برا اونايي که گفتن آمادگي نداريم). وقتي که دعوتنامه دادن يعني ، تو بيا آمادگي با من ، تو بيا دلت با من ، تو بيا ناپاکيات با من ،‌اصلا به حساب من ، مگه نه اينکه تو نماز شبش دعا مي‌کنه خدايا شيعيان من اگه کاري بدي کردن، من معذرت ميخوام ، اگه پروندشون و سياه کردن من معذرت ميخوام، حالا ديدي که آقامون چقدر مهربونه، حتي اگه رو سياهه ، روسياه باشي بازم دوست داره.....

انشاءالله مهموني بعدي.

پ.ن: از همه تون ممنونم، ببينم کداموتون به خيمه راه پيداکردين .....

پناه مي برم به آفريدگار فلق